Πού υπηρετήσατε, κ. Σπηλιωτόπουλε;

Εννοείτε στην πολιτική;

Οχι, εννοώ στον στρατό.

Στην Πολεμική Αεροπορία.

Eίθισται, τώρα τελευταία, οι πολιτικές συνεντεύξεις να αρχίζουν από τα στρατιωτικά. Πριν από τρία χρόνια τελείωσα.

Πήγα στον στρατό λίγο σιτεμένος, γιατί ολοκλήρωσα πρώτα τα μεταπτυχιακά.

O πόλεμος θα πρέπει να σας κάνει να αισθάνεστε αμήχανα ως στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας.

Αμήχανα όχι. Διότι δεν αμφισβητείται ή δεν πρέπει να αμφισβητείται από κανέναν ο δυτικός προσανατολισμός της εξωτερικής μας πολιτικής. Kαλώς είμαστε μέσα στο ΝΑΤΟ. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι το ΝΑΤΟ δεν κάνει λάθη. Aυτοί οι βομβαρδισμοί είναι το μεγαλύτερο και τραγικότερο σφάλμα του ΝΑΤΟ. Λειτουργούν αποσταθεροποιητικά για την περιοχή. Οχι μόνο δεν έλυσαν το πρόβλημα, αλλά αντίθετα το πολλαπλασίασαν.

Οταν ανοίξατε πρόσφατα τα «Nέα» και είδατε στη δημοσκόπηση ότι οι Ελληνες θεωρούν συμμάχους τους τους Σέρβους και τους Ρώσους και όχι την Ευρωπαϊκή Ενωση, την Αμερική και το ΝΑΤΟ, δεν αισθανθήκατε άσχημα ως «Κεντροδεξιός»;

Δεν είχα πρόβλημα. Δικαιολογώ αυτή τη στροφή της κοινής γνώμης. H Ευρωπαϊκή Ενωση απογοήτευσε και απογοητεύει, διότι αποδείχθηκε ότι είναι ένας πολιτικός νάνος. Δεν είναι δυνατόν οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις –γιατί μην ξεχνάμε ότι στις 13 από τις 15 χώρες έχουμε σοσιαλιστές– να στέκονται μόνο στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση, δηλαδή στη λογιστική αντιμετώπιση της Ευρώπης, και να μην προχωρούν στη θεσμική ενίσχυση και στην κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα.

Aπορώ που... απορείτε.

Mα όταν οι εμπνευστές της Ευρώπης είχαν σχεδιάσει το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, κυρίως αναφέρονταν στην πολιτική ολοκλήρωση, με μια κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα. Ο κόσμος σήμερα στην Ελλάδα αντιλαμβάνεται ότι αυτή η Ευρώπη των σοσιαλιστών και των λογιστών είναι κατώτερη των περιστάσεων.

Εάν δεν ήταν η Ευρώπη των λογιστών και των σοσιαλιστών και ήταν η Ευρώπη των χριστιανοδημοκρατών, πιστεύετε ότι θα είχαμε μια διαφορετική εξέλιξη;

Εντελώς διαφορετική. Διότι οι χριστιανοδημοκράτες πιστεύουν στον αμυντικό πυλώνα και στην κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα. O Χέλμουτ Κολ είναι ο πρώτος που διαφώνησε με τους βομβαρδισμούς. Δείτε, όμως, τη θέση του Σρέντερ ή του πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας, του πιο αδιάλλακτου απ' όλους, που πρωτοστατεί στους βομβαρδισμούς.

Τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα, πάντως, δεν έχουν διαφοροποιηθεί. Εχουν διαφοροποιηθεί μόνο κάποιοι ηγέτες, όχι κόμματα.

Ο Σιράκ, ο Αθνάρ σε ένα σημαντικό επίπεδο... Oι χριστιανοδημοκράτες σκέφτονται περισσότερο ευρωπαϊκά. Ευθέως θα σας πω: Αισθάνομαι απογοητευμένος από την Ευρώπη έτσι όπως τη χτίζουν οι σοσιαλιστικές ηγεσίες. Aυτή η Ευρώπη των σοσιαλιστών δεν μου πάει καθόλου.

Kαι νιώθετε προδομένοι και από την Αμερική.

Eίναι εντελώς διαφορετικό. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει δημιουργηθεί μια καχυποψία του ελληνικού λαού, ανεξάρτητα με το ποιος είναι Πρόεδρος. Διότι βλέπουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να μεροληπτούν υπέρ της Τουρκίας. Ήρθε και αυτή η αφορμή και ξεχείλισε το ποτήρι. Δικαίως, λοιπόν, ο ελληνικός λαός αντιδρά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Nα φύγουμε, λοιπόν, από το NATO;

Mια χώρα αποδυναμωμένη όπως είναι η Ελλάδα –με όλα τα σφάλματα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ– και λόγω της όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν μπορεί παρά να αποδέχεται την παρουσία μέσα στη ΝATOϊκή συμμαχία. Για λόγους εθνικού συμφέροντος πρέπει να μείνουμε στο ΝΑΤΟ.

Αν σας πω ότι σας βλέπω σαν τους κομουνιστές του '90;

Προδομένους από τους «προστάτες» σας, αλλά και χωρίς τη δυνατότητα να τους αρνηθείτε. H εποχή των προστατών έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η Ελλάδα χρειάζεται πίστη στον εαυτό της και εκεί είναι το πρόβλημα, ότι αυτή η κυβέρνηση δεν πιστεύει στους Ελληνες και στις δυνατότητες της χώρας. Γι' αυτό βλέπετε τη μία υπαναχώρηση μετά την άλλη. Aισθάνομαι απογοητευμένος διότι πίστευα ότι μπορεί η Ελλάδα να υψώσει το ανάστημά της και να σηκώσει τη φωνή της.

Ο Καραμανλής ως πρωθυπουργός τι θα έκανε;

Θα έδινε τη μάχη.

Δεν θα γίνονταν οι βομβαρδισμοί αν είχαμε πρωθυπουργό τον Καραμανλή;

Aυτό είναι αφελές και να λέγεται. Αλλά, αν μη τι άλλο, δίνεις τη μάχη για να πείσεις ότι οι βομβαρδισμοί είναι λάθος. Δίνεις τη μάχη για να εξηγήσεις την ελληνική ιδιαιτερότητα, δηλαδή, και να γίνουν οι βομβαρδισμοί, εμάς μη μας εμπλέκετε.

Αυτό, υποτίθεται, είπε και ο Σημίτης. Εχουμε μια ιδιαιτερότητα...

Μα εδώ είναι η υποκρισία του πρωθυπουργού, ότι αυτά λέει στη χώρα μας και εντελώς τα αντίθετα πράττει στο εξωτερικό.

Θα θέτατε βέτο, κ. Σπηλιωτόπουλε;

Δεν μίλησα για βέτο.

Θα βάζατε αστερίσκο;

Ούτε για αστερίσκο μίλησα. Μίλησα για μια μάχη που δεν ξέρουμε αν θα είχε επιτυχία, αλλά τουλάχιστον θα ήμουνα ήσυχος με τη συνείδησή μου ότι θα την έδινα. Εδώ δεν υπάρχει όμως καμία αντίρρηση, δεν έχουμε καταθέσει πουθενά επιφυλάξεις, δεν έχουμε θέσει όρους πάνω στους οποίους θα μπορούσαμε να διαπραγματευτούμε και να έχουμε ενδεχομένως και κάποια οφέλη, ούτε αυτά. Aυτή τη στιγμή ο κ. Σημίτης εκβιάζεται λόγω της εισόδου της χώρας μας στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση. Αλλά το πρόβλημα είναι δικό του.

Eίναι και δικό σας. Η εσάς δεν σας ενδιαφέρει η είσοδός μας στην ONE;

Βεβαίως και είναι. Αλλά αν ήμασταν εμείς, ήδη θα είχαμε μπει στην ONE από την 1/1/99 και ουδείς σήμερα θα μπορούσε να μας εκβιάσει και να έχουμε αυτή την παθητική στάση.

Aν ήσασταν εσείς, γιατί θα είχαμε μπει στην ONE;

Eίναι μια απλή αλήθεια, που πολλές φορές δεν λέγεται, ή τουλάχιστον δεν λέγεται τόσο έντονα. Το 1981 που μπήκαμε στην ΕΟΚ, η οικονομία μας πληρούσε όλα τα κριτήρια τα οποία περιγράφονταν από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Μου λέτε, δηλαδή, ότι αν δεν μεσολαβούσε καμία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ...

Aν δεν μεσολαβούσε καμία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή αν είχαμε κερδίσει τις προηγούμενες εκλογές, η χώρα μας θα ήταν από την 1/1/99 στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση.

Θα καταφέρνατε, δηλαδή, σε 3 χρόνια πολύ περισσότερα απ' όσα...

Βεβαίως. Για τον απλούστατο λόγο ότι εμείς δεν έχουμε ιδεοληψίες, εμείς δεν εκβιαζόμαστε από καμία συντεχνία... Θα είχαμε πολύ μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης. Από την πρώτη στιγμή θα βλέπατε πάρα πολλές αποκρατικοποιήσεις, που θα έδιναν ώθηση στην ελληνική οικονομία. Θα προχωρούσαμε από τους πρώτους μήνες στις αποκρατικοποιήσεις των μεγάλων τραπεζών. Σκεφθείτε πόσα χρόνια πέρασαν με το ένα φιάσκο να διαδέχεται το άλλο, για να φτάσουμε να πουληθεί με κόπο μόνο η Ιονική Τράπεζα και ακόμα και σήμερα ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών να είναι κάτω από τον ασφυκτικό κρατικό, δηλαδή κομματικό, έλεγχο, η Ολυμπιακή Αεροπορία να μην έχει αποκρατικοποιηθεί...