Tον Οκτώβριο του ’57, πρώτος ο ρωσικός Σπούτνικ βγαίνει από την ατμόσφαιρα της Γης και μπαίνει σε τροχιά. Η απάντηση από τις ΗΠΑ δεν θα αργήσει. Στις 4 Οκτωβρίου του 1958 ο Αϊζενχάουερ αναγγέλλει τη σύσταση της ΝΑSΑ. Αν και η δημιουργία του οργανισμού είχε σαφή προσανατολισμό την εξερεύνηση του Διαστήματος, πολλές φορές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου χρησιμοποιήθηκε και για άλλους σκοπούς, κυρίως κατασκοπευτικούς.

Η δεκαετία του ’60 αποδεικνύεται «χρυσή» για τους Αμερικανούς, αφού τον Ιούλιο του ’69 ο N. Άρμστρονγκ πατάει τη «θάλασσα της ηρεμίας», όπως χαρακτηρίζει στην πρώτη του ανταπόκριση τη Σελήνη. Οι δεκαετίες που ακολούθησαν χαρακτηρίστηκαν από ένα μαρασμό των δραστηριοτήτων της ΝΑSΑ (κυρίως λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, με εξαίρεση την τραγική επανδρωμένη πτήση, το 1986, του Challenger). Όμως, στη δεκαετία του ’90 πνέει στη ΝΑSΑ ένας νέος άνεμος εξωστρέφειας, αλλά και αισιοδοξίας.

Ο περίπατος του Ιχνηλάτη, η συγκατοίκηση Ρώσων και Αμερικανών σε διαστημική σύνδεση του Ατλαντίς και του ΜIR, αλλά και τα φυλλάδια για διαστημικά τουριστικά ταξίδια κάνουν τον διευθυντή της ΝΑSΑ περισσότερο αισιόδοξο, να δηλώνει ότι έφθασε ο καιρός για «καλύτερα, φθηνότερα και γρηγορότερα ταξίδια».

Nίκος Λ. Nικητέας