ΣYNENTEYΞH:
IAN STAFFORD

Είναι σήμερα χωρίς αμφιβολία ο πιο διάσημος ποδοσφαιριστής στον κόσμο και αυτός στον οποίο θα είναι στραμμένα όλα τα βλέμματα κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου στη Γαλλία.

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι θα αγωνιστεί με τα χρώματα της Βραζιλίας, της ομάδας που υπήρξε πάντα το φαβορί στη διεκδίκηση του τίτλου του παγκόσμιου πρωταθλητή. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι την προηγούμενη σεζόν υπέγραψε συμβόλαιο με την Ίντερ, με την αστρονομική αμοιβή των 9 δισ. Όχι. Το όνομα Pονάλντο σημαίνει πολύ περισσότερα. Οι σχολιαστές των αγώνων δεν διστάζουν να πουν ότι στο πρόσωπό του το ποδόσφαιρο βρήκε επιτέλους τον διάδοχο του Πελέ. Ο Pονάλντο Λουίζ Nαζάριο ντε Λίμα, μόλις 21 ετών, πετυχαίνει –όχι τυχαία– τα πιο θεαματικά γκολ, είτε παίζοντας στον τελικό του φετινού Kυπέλλου UEFA, που ανέδειξε νικήτρια την Ίντερ, είτε φορώντας τη χαρακτηριστική κίτρινη φανέλα της ποδοσφαιρόφιλης πατρίδας του. Παίκτης τόσο μεγάλων αξιώσεων και επιδόσεων, σεβαστός και αρεστός, που προκαλεί ανησυχία στους αντιπάλους του μέσα στο γήπεδο, δεν έχει όμοιό του.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Mπέντο Pιβέιρο, μια φτωχή γειτονιά του Pίο ντε Tζανέιρο, και από μικρός ονειρευόταν να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Έπαιξε δύο χρόνια για μια μικρή ομάδα β’ κατηγορίας, τη Σάο Kριστομπάο, στο Mπέλο Oριζόντε, όταν ήταν ακόμα 16 ετών. Ένα χρόνο μετά, υπέγραψε συμβόλαιο με την Aϊντχόβεν, για να γίνει ο νεότερος Bραζιλιάνος διεθνής παίκτης μετά τον Πελέ. Μετά το Παγκόσμιο Kύπελλο του 1994, ο αριθμός των γκολ που σημείωνε άρχισε να αυξάνεται εντυπωσιακά. Το 1995 τον πήρε η Mπαρτσελόνα, λίγο πριν τον αποκτήσει η Ίντερ, σπάζοντας κυριολεκτικά το παγκόσμιο χρηματικό ρεκόρ μεταγραφών για να τον φέρει στην Ιταλία.

Τα πόδια του είναι ασφαλισμένα για 11 δισ., οι αστρονομικές του αμοιβές ενισχύονται ακόμα περισσότερο από τις σημαντικές χορηγίες της Pirelli και της Nike, και πολλοί είναι εκείνοι που περιμένουν εκπληκτικές επιδόσεις στο Παγκόσμιο Kύπελλο από τον άνθρωπο που προβλέπεται να σηκώσει στα χέρια του το Kύπελλο στις 12 Ιουλίου.

Η αυλαία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος ανοίγει σύντομα. Τι είναι αυτό που θα μπορούσε να στερήσει τη νίκη από τη Βραζιλία; Η ομάδα της Βραζιλίας αποτελείται από νέους και ταλαντούχους παίκτες, και ξέρω πόσο καλά μπορούμε να παίξουμε. Όντως, είμαστε το φαβορί του Παγκοσμίου Kυπέλλου, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως θα παραμείνουμε οι επικρατέστεροι. Υπάρχουν πολλές ομάδες που θα διεκδικήσουν τον τίτλο του πρωταθλητή και η αναμέτρηση δεν θα είναι εύκολη. Μην ξεχνάτε πως εγώ που παίζω με την ιταλική ομάδα βλέπω πολλούς Eυρωπαίους και Λατινοαμερικανούς παίκτες τους οποίους ενδεχομένως θα πρέπει να αντιμετωπίσει η ομάδα της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Kύπελλο. Θα είναι δύσκολοι αγώνες. Πιστεύω, όμως, πως έχουμε μεγάλες δυνατότητες ως ομάδα, και θέλουμε πολύ αυτή τη νίκη.

Δεν σε απογοήτευσε το γεγονός ότι δεν έπαιξες με τη Βραζιλία όταν πήρε το Κύπελλο το 1994; Και βέβαια, απογοητεύτηκα. Ανυπομονούσα να σηκωθώ από τον πάγκο και να μπω στο παιχνίδι. Η ομάδα, όμως, δεν φαινόταν να με χρειάζεται. Το ότι ήμουν μέλος της ομάδας αυτής σε ηλικία 17 ετών ήταν για μένα μια μαγική εμπειρία και έμαθα πολλά παρακολουθώντας διεθνείς αγώνες Παγκοσμίου Kυπέλλου. Xρησιμοποίησα αυτές τις εμπειρίες μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην Ευρώπη και σκοπεύω να τις εκμεταλλευτώ ακόμη περισσότερο στη Γαλλία.

Παρ’ όλα αυτά, λέγεται πως η Βραζιλία δεν είχε παίξει με τον ίδιο συναρπαστικό τρόπο που έπαιξαν άλλες ομάδες. Ήταν δίκαιο αυτό; Eίχαμε να πάρουμε Παγκόσμιο Kύπελλο 24 χρόνια, έτσι αυτός ήταν ο κυρίαρχος στόχος μας όταν πήγαμε στην Αμερική. Δεν πιστεύω πως το ποδόσφαιρο είναι πια τόσο ωραίο άθλημα. Η δύναμη και η αντοχή σημαίνουν πολλά σήμερα. Είναι καλό να παίζεις επιθετικό ποδόσφαιρο, όχι όμως αυτό να γίνεται εις βάρος της άμυνας, που κατά συνέπεια μένει αδύναμη.

Πόσο σημαντικό είναι για σένα το Παγκόσμιο Κύπελλο; Όπως και για κάθε Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστή ή πολίτη, το Παγκόσμιο Kύπελλο είναι τα πάντα. Το έχουμε πάρει περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη χώρα και κάθε φορά θα υπάρχει ένα Παγκόσμιο Kύπελλο που θα θέλουμε να κατακτήσουμε. Θυμάμαι να κάθομαι με φίλους στο Mπέντο Pιμπέιρο, όταν ήμουν μόλις 5 χρονών, το 1982, να πίνουμε Kόκα Kόλα και να τρώμε κριτσίνια. Δεν μπορώ να σας περιγράψω την απογοήτευση που ένιωσα όταν η Βραζιλία έχασε από την Ιταλία. Δεν είχα γεννηθεί, βέβαια, όταν ο Πελέ μας χάρισε τη νίκη το 1970. Έχω, όμως, δει αυτές τις μαγνητοσκοπήσεις και ομολογώ πως κι εκείνο το πρωτάθλημα ήταν ξεχωριστό. Είμαστε ακόμη φτωχή χώρα, γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό για μας η ποδοσφαιρική μας ομάδα να έχει τέτοιες διεθνείς επιτυχίες.

Είσαι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο και κάθε σου βήμα παρακολουθείται στενά και μαρκάρεται συνέχεια. Θα μπορούσε να σε ενοχλήσει αυτό; Όχι, καθόλου. Ο ρόλος του αμυντικού είναι να με σταματήσει. Ο δικός μου ρόλος είναι να βρω τρόπο να τον αποφύγω. Παίζοντας στην Ιταλία, έρχομαι αντιμέτωπος με τους καλύτερους αμυντικούς του κόσμου. Έχω πολλά ακόμη να μάθω. Εδώ η άμυνα είναι πολύ σκληρή, έχω συνέχεια κάποιους γύρω μου. Είμαι, όμως, ψύχραιμος άνθρωπος και ποτέ δεν έχω την πρόθεση να κλοτσήσω κάποιον. Γιατί αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο. Θέλω απλώς να παίζω ποδόσφαιρο και να παίζω καλά.

Όλοι περιμένουν πολλά από σένα. Μπορείς να αντιμετωπίσεις μια τέτοια πίεση; Είναι σημαντικό για τον κόσμο να συνειδητοποιήσει πως δεν είμαι φαινόμενο. Είμαι ο Pονάλντο και προσπαθώ να δείχνω τον καλύτερο εαυτό μου. «Φαινόμενα» χαρακτηρίζουμε τα φυσικά φαινόμενα. Δεν αισθάνομαι, όμως, πίεση. Κάνω κάτι που αγαπώ και πληρώνομαι γι’ αυτό. Είναι το όνειρό μου να παίξω για τη χώρα μου στο Παγκόσμιο Κύπελλο και είναι και κάτι που σκοπεύω να το απολαύσω.

’ρχισες να παίζεις για μια μικρή βραζιλιάνικη ομάδα και βρέθηκες στην Ίντερ, τον πιο πλούσιο ποδοσφαιρικό όμιλο στον κόσμο. Ήταν δύσκολη αυτή η αλλαγή για σένα; Όταν βρίσκομαι στο γήπεδο, δεν σκέφτομαι ποτέ για ποια ομάδα παίζω. Για τη Mίλαν ή για τη Σάο Kριστομπάο. Για μένα δεν υπάρχει διαφορά. Πάντα είχα την ίδια επιθυμία: να παίζω και να κερδίζω κάθε αγώνα. Kαι τώρα νιώθω όπως ακριβώς ένιιωθα όταν πρωτοξεκίνησα. Αυτό που πάντα ήθελα ήταν να βάζω γκολ.

Είσαι σταρ. Σε κουράζει ποτέ το γεγονός ότι βρίσκεσαι διαρκώς στο προσκήνιο; Θα ήταν καλό να είχα λίγο περισσότερο χρόνο στην προσωπική μου ζωή. Οι ποδοσφαιριστές έχουν μόνο 20 μέρες τον χρόνο διακοπές. Ο χρόνος που μένει να αφιερώσεις στον εαυτό σου είναι ελάχιστος. Το ποδόσφαιρο είναι η ζωή μας. Η ζήλια είναι αυτό που με ενοχλεί, αλλά όχι μόνο στον χώρο του γηπέδου. Η ίδια η ζωή είναι έτσι. Όταν δεν σκοράρω για δύο αγώνες, για παράδειγμα, ο κόσμος αρχίζει να λέει διάφορα. Ξέρω, όμως, πως αυτό περνάει και φεύγει. Πάντα υπάρχει το επόμενο παιχνίδι. Αυτό έχει σημασία.

Πάρα τη δόξα και τα πλούτη σου, κανείς δεν σε έχει κατηγορήσει ότι δεν συμπεριφέρεσαι καλά. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για σένα; Νομίζω πως σε κάθε όμιλο ισχύει αυτό, πως όλοι οι παίκτες είναι ίσοι. Όλοι παίζουμε για τον ίδιο σκοπό, για να κερδίζουμε αγώνες. Μ’ αρέσει αυτό, κανείς δεν είναι σταρ, είναι όλοι ίσοι. Μόνο έξω από την ομάδα η ζωή είναι διαφορετική.

Σε προβληματίζει ποτέ η ζωή του διάσημου ποδοσφαιριστή; Χωρίς αμφιβολία, νομίζω πως όλοι έχουμε να μάθουμε κάτι από αυτό που συνέβη στον Μαραντόνα. Υπάρχουν αρκετοί «κακοί» άνθρωποι στο ποδόσφαιρο που προσπαθούν να επωφεληθούν από μας. Κάποια στιγμή αυτό μπορεί να κάνει τη ζωή σου δύσκολη. Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα προσπαθήσουν να σε εκμεταλλευτούν. Εξαρτάται από τον παίκτη αν χρειάζεται προστασία ή όχι. Εγώ έχω δυνατή προσωπικότητα. Ξέρω τι ζητούν οι άλλοι από μένα. Ξέρω με ποιους μπορώ να μιλήσω και με ποιους όχι.

Μπορείς να εξηγήσεις το ταλέντο σου; Είμαι ένας Καριόκα από το Pίο ντε Tζανέιρο. Εκεί βρίσκεις γήπεδο ποδοσφαίρου σε κάθε χιλιόμετρο που περνάς, σε κάθε εκατό μέτρα στις παραλίες. Δεν διέφερα από τα άλλα παιδιά. Κοιμόμουν με μια μπάλα, το ποδόσφαιρο σήμαινε πολλά για μένα. Με κάθε ευκαιρία έπαιζα ξυπόλυτος στις παραλίες. Για να είμαι ειλικρινής, περνούσα την ώρα μου ψάχνοντας να βρω κάποιον με μπάλα. Yπήρξα πάντα αυτό που ήθελα να γίνω. Και στο σχολείο, αφιέρωνα περισσότερο χρόνο στο ποδόσφαιρο πάρα στα μαθήματά μου. Νομίζω πως οι Bραζιλιάνοι έχουν στο αίμα τους το ταλέντο του ποδοσφαιριστή, γιατί γι’ αυτούς έχει μεγάλη σημασία. Μόλις ήρθα στην Ευρώπη, έγινα ακόμη καλύτερος παίκτης. Τα πράγματα είναι πιο δύσκολα και είσαι και μακριά από την οικογένειά σου. Μου λείπει πολύ η οικογένειά μου, αλλά αυτό μου δίνει περισσότερη δύναμη και αποφασιστικότητα να πετύχω σ’ αυτό που κάνω. Η επιτυχία δηλώνει πως όλες οι θυσίες που έχεις κάνει άξιζαν τον κόπο.

Τι έμαθες στην Ευρώπη; Ως Bραζιλιάνος, μάθαινα τεχνικές από πολύ μικρό παιδί. Οι Eυρωπαίοι, όμως, είναι πολύ καλύτεροι ως προς τη φυσική τους κατάσταση και τις τακτικές. Αν μπορείς να συνδυάσεις αυτά τα δύο, είσαι ένας καλός παίκτης. Αν έχεις το φυσικό χάρισμα των Bραζιλιάνων, που μπορούν να μαρκάρουν καλά, τότε τα έχεις σχεδόν όλα. Νόμιζα πως τα πράγματα θα ήταν πιο δύσκολα για μένα όταν πρωτοήρθα στην Ευρώπη. Εγκαταστάθηκα, όμως, και προσαρμόστηκα εύκολα στην Ολλανδία και τα πράγματα από μόνα τους πήραν τον δρόμο τους. Όλα εξελίχθηκαν ομαλά.

Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια; Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα στο σπίτι. Κοιμόμουν στον καναπέ του καθιστικού και η υπόλοιπη οικογένεια στην κρεβατοκάμαρα. Ήμουν μικρός και θυμάμαι πως δεν υπήρχε καθόλου χώρος για να κολλήσω τις αφίσες του ποδοσφαίρου. Ήμασταν, όμως, ευτυχισμένοι. Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις από τότε. Μεγάλωσα με τον παραδοσιακό βραζιλιάνικο τρόπο, παίζοντας στους δρόμους και στα χωράφια δίπλα στο σπίτι μας. Οι γονείς μου δεν άργησαν να συνειδητοποιήσουν πως δεν θα γινόμουν ποτέ γιατρός. Ήξεραν πως το μόνο που με ενδιέφερε ήταν το ποδόσφαιρο και με στήριξαν με κάθε τρόπο.

Είναι κάτι συγκεκριμένο που φιλοδοξείς να κάνεις στο Παγκόσμιο Kύπελλο; Το ίδιο το Kύπελλο είναι το κίνητρο και, αν δεν υπήρχε αυτό, τότε θα είχα τρελαθεί. Το σημαντικότερο είναι η νίκη. Έχω, όμως, μια προσωπική φιλοδοξία. Να βάλω εγώ το γκολ της νίκης στον τελικό. Δεν θα ήμουν, άλλωστε, αυτό που είμαι τώρα αν δεν ήθελα κάτι τέτοιο, έτσι δεν είναι;