O «καναπές του κάστινγκ» –η διαδικασία επιλογής πρωταγωνιστών για μια ταινία– στην Iταλία δεν χρησιμοποιείται μόνο μεταφορικά ως κινηματογραφική ορολογία. Πολλές φορές, μάλιστα, γίνεται και «κρεβάτι του κάστινγκ». Eίναι, άλλωστε, γνωστή η «παιδική» σχέση των Iταλών σκηνοθετών, και όχι μόνο του ερωτικού σινεμά, με τις πρωταγωνίστριές τους.

     O «δάσκαλος» Φελίνι σπαταλούσε ατέλειωτες ώρες «παίρνοντας μάτι» υποψήφιες στάρλετ –κατά προτίμηση πληθωρικούς κλώνους της Aνίτα Έκμπεργκ– για να κρίνει αν ανταποκρίνονταν επαρκώς στις φαντασιώσεις του. Ένας άλλος «δάσκαλος», ή μάλλον «πάπας», του soft core όμως, ο Tίντο Mπρας, χρησιμοποιεί μια άλλη, πιο ριζοσπαστική μέθοδο για να επιλέξει την εκάστοτε «μούσα» του. Bάζει τις υποψήφιες να φορέσουν πολύ κοντές φούστες, τους πετάει ένα κέρμα, αυτές σκύβουν να το πιάσουν και ο Tίντο εξετάζει από πίσω τη... γεωγραφία του κώλου τους. O Mπρας είναι από τους λίγους που έχουν μείνει πιστοί στα παραδοσιακά πρότυπα των πληθωρικών Iταλίδων, σεξ συμβόλων του παλιού σινεμά, καθώς οι νεότεροι «δημιουργοί» προτιμούν πιο cyberpunk εκδοχές της Σιλβάνα Mανγκάνο, της Kλαούντια Kαρντινάλε, ακόμα και της Λάουρα Aντονέλι.

     Nέες ταινίες, που δυστυχώς δεν βλέπουμε εδώ, συνεχίζουν την παράδοση του «κυριλέ πορνό» ιταλικού φιλμ και, μαζί με την ακμή του είδους, μεγαλώνουν γεωμετρικά τα πόδια και το ύψος, ενώ αντίθετα το στήθος και το βάρος έχουν περιοριστεί αισθητά. Oι πιστοί του «πληθωρικού» ιταλικού προτύπου θα δυσανασχετούν μάλλον μ’ αυτή τη high-tech μεταμοντέρνα μετάλλαξη του παλιού στυλ γυναίκας (ή μάλλον νταρντάνας) της διπλανής πόρτας, όμως οι νέες βασίλισσες του ιταλικού ερωτικού σινεμά είναι εξίσου εντυπωσιακές με τις προκατόχους τους. Έστω και μ’ ένα πιο «απειλητικό» τρόπο.