Eξαρτάται από ποια σκοπιά το βλέπει κανείς. Μπορεί εάν είσαι: Η καναδική κυβέρνηση που θέλει να ανοίξει την αγορά της γούνας μετά την αλιευτική κρίση που περνάει. Ένας από τους 40.000 ψαράδες της περιοχής που έχουν μείνει άνεργοι τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της υπεραλίευσης των θαλασσών και του ανταγωνισμού τους με τις φώκιες που τους τρώνε τα ψάρια. Ένας κυνηγός που το μόνο που τον απασχολεί είναι το εύκολο και γρήγορο κέρδος. Ένας επιχειρηματίας που προσδοκά να κερδίσει πολλά από το εμπόριο της λευκής γούνας. Μια καθωσπρέπει κυρία που δεν διακατέχεται από οικολογικές ευαισθησίες και το μόνο που επιθυμεί είναι να φορέσει τη λευκή γούνα της. Ένας περιβαλ- λοντολόγος που βλέπει τη σφαγή ως «ελεγχόμενη θανάτωση και αναγκαστική διαχείριση του οικοσυστήματος».

Κάθε χρόνο, την εποχή της άνοιξης, οι κυνηγοί εξορμούν στις παγωμένες εκτάσεις των ανατολικών ακτών του Καναδά με ελικόπτερα, αυτοκίνητα και πλωτά μέσα για να κυνηγήσουν φώκιες.

Oι κυνηγοί αρπάζουν τα μωρά από τις μητέρες τους, τα σέρνουν πάνω στον πάγο και τα σκοτώνουν χωρίς οίκτο και χωρίς να συγκινούνται από τις σπαρακτικές κραυγές τους, χτυπώντας τα στο κεφάλι με ρόπαλα και μετατρέποντας, κυριολεκτικά, το λευκό τοπίο σε αιματοβαμμένο πεδίο μάχης. Kαι τα χτυπούν μόνο στο κεφάλι, γιατί κάθε άλλος τρόπος θανάτωσης θα κατέστρεφε τη γούνα τους, και μόνο τα μωρά, γιατί αυτά έχουν το φυσικό προνόμιο να διαθέτουν την εμπορική λευκή γούνα. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια «σφαγή των νηπίων», αφού η ηλικία τους δεν ξεπερνά τις 21 μέρες. Μετά την 21η ημέρα, το λευκό χρώμα της γούνας τους αρχίζει να χάνεται και γίνεται γκρι, χρώμα καθόλου εμπορικό για τους επιχειρηματίες.

Ο κυνηγός κατεβάζει με επαγγελματικό τρόπο και με απουσία συναισθήματος το ρόπαλο στο κεφάλι του μωρού που κλαίει. Το λευκό χρώμα της αθωότητάς του γίνεται ταυτόχρονα το διαβατήριό του για τον θάνατο. Τα μικρά φωκάκια δεν το γνωρίζουν αυτό, διαφορετικά θα φρόντιζαν να γεννιούνται γκρι για να ταιριάζουν και με τον κόσμο που τους περιβάλλει.