«Μη γράφεις αποενοχοποίηση, μάλλον για επιδειξιομανία πρόκειται», μου λέει ο διευθυντής μου γελώντας. Ο οποίος αγαπάει τις γυναίκες, αλλά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να άφηνε τη φίλη του να κυκλοφορεί με see-through! See-through: η πιο καυτή ιστορία μόδας της φετινής χρονιάς είναι διάφανη. Εάν μόδα είναι ένα κρυφτούλι ντυμένου και γυμνού, όπως είπε η Vivien Westwood, ένα παιχνίδι αποπλάνησης και σεμνοτυφίας, ποτέ άλλοτε το παιχνίδι αυτό δεν είχε παιχτεί τόσο αισθησιακά. Ποτέ άλλοτε το γυναικείο κορμί δεν είχε τυλιχτεί τόσο κομψά και αιθέρια μέσα σε υφάσματα που ταυτόχρονα το άφηναν, στην ουσία, γυμνό. Ρούχα αποκαλυπτικά όσο ποτέ, εσώρουχα που παίζουν ρόλο εξωρούχων, μοντέλα που κυκλοφορούν στις πασαρέλες σχεδόν γυμνά.

Στα ντεφιλέ και στα εντιτόριαλ μόδας όλων των περιοδικών του κόσμου, γυμνόστηθα μοντέλα επιδεικνύουν τις τελευταίες δημιουργίες των σχεδιαστών και βέβαια δεν είδα κανέναν που να μην περιέλαβε see-through ρούχα στη φετινή του κολεξιόν. Οι άντρες είναι περίεργοι τελικά. Σχεδιάζουν ρούχα για γυναίκες που δεν θα άφηναν τις δικές τους να τα φορέσουν; Δεν θέλω να φανταστώ πώς θ’ αντιδρούσαν οι άντρες που θα έτρωγαν ήσυχοι σ’ ένα ρεστοράν όταν θα αντίκριζαν την τελευταία δημιουργία του Alexander Mac Queen. Ο εκκεντρικός Εγγλέζος έβαψε χρυσές τις ρώγες των μοντέλων του «για να τις μετατρέψει σε μέρος της προσωπικότητας του γυναικείου σώματος». Ή ακόμα του Givenchy, που έγδυσε τα μοντέλα του και τα πασπάλισε με χρυσόσκονη.

Μα για τι πράγμα μιλάμε; Είναι απλώς η νέα υστερία οφθαλμολαγνείας; O ναρκισσισμός των ’90s; Mια παράξενη ελευθεριότητα, κάτι σαν απελευθέρωση από τον εαυτό μας και την ίδια τη μόδα; H επιδειξιομανία που λέγαμε; Mια εφήμερη μόδα που θα διαρκέσει —όπως συνήθως— μια σεζόν και θα πεθάνει; Ή μήπως φέτος οι σχεδιαστές κάνουν μια πρόταση αναθεώρησης των παραδοσιακών ταμπού σε σχέση με το σώμα μας και είναι ίσως πολύ νωρίς για να το καταλάβουμε; Προσπαθούν να μας εντυπωσιάσουν ή θα γίνει η νέα πραγματικότητα; Θα μου πείτε έχουμε ξαναδεί γυμνό το στήθος. Κι εγώ. Το τόπλες μαγιό και την τόπλες βραδινή τουαλέτα πρότεινε το 1964(!) ένας Aμερικανός σχεδιαστής, ο Rudi Gernreich. Και λίγα μόλις χρόνια αργότερα, ο Iβ Σεν Λοράν τρέλανε το κοινό του, όταν το μοντέλο του Ντανιέλ έκανε βόλτα στην πασαρέλα φορώντας ένα ναυτικό see-through φόρεμα. Όμως, αυτή η «αισθανόμαστε-καλά-με-τον-εαυτό-μας» τάση των ’90s είναι πολύ μακριά από την εξερεύνηση της σεξουαλικότητας και τον ηδονισμό της δεκαετίας του ’60. Και δεν αφορά μόνο τις γυναίκες (περιμένετε να δείτε τα G-string μαγιό που προτείνουν και για τους άντρες ο Gucci και ο Gaultier). Όσο για την αποενοχοποίηση του γυναικείου στήθους —καλά, καλά, επίδειξη— που έχει ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια, είναι πρωτοφανής γιατί είναι μαζική. «Αφού το γυναικείο στήθος είναι τόσο όμορφο πρέπει να εκτεθεί και να διακοσμηθεί όπως και άλλα πιο “αθώα” μέρη του σώματος», λένε οι σχεδιαστές. Όσο για την πραγματική ζωή, το ερώτημα αν η τέχνη αντιγράφει τη ζωή ή η ζωή την τέχνη δεν έχει απαντηθεί ακόμα. Θα τα φορέσουν, λοιπόν, οι γυναίκες στον δρόμο; Θα άρεσε αυτό στους άντρες; Όχι, βέβαια, ότι οι γυναίκες θα βγαίνουν με see-through για ψώνια (το πουκαμισάκι μου το βλέπω για πολύ καιρό ακόμα στην ντουλάπα), αλλά μπορεί αυτά τα υπέροχα φορέματα να γίνονται αποδεκτά σε μερικές περιστάσεις, όπως έχει γίνει αποδεκτό το τόπλες στην παραλία. Από την άλλη, ίσως τελικά να έχει δίκιο ο διευθυντής μου. Ποιος, άλλωστε, θα ήθελε το στήθος να γίνει ένα αθώο, βαρετό κομμάτι του γυναικείου σώματος;