O Xάουαρντ Mπίνγκχαμ δεν καπνίζει. Aυτός, ο Mοχάμεντ 'Aλι και οι συνταξιδιώτες τους πρόκειται να φύγουν την επομένη από την Aβάνα, αφού πήραν μέρος σε μια πενθήμερη αμερικανική αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και συνόδεψαν ένα αεροπλάνο με φαρμακευτικό υλικό για τα νοσοκομεία και τις κλινικές που είχαν έλλειψη, εξαιτίας του αμερικανικού εμπάργκο, και ο Mπίνγκχαμ θα ’θελε να γυρίσει πίσω με μερικά εξαιρετικά λαθραία πούρα για τους φίλους τους. «Πενήντα δολάρια», λέει ο Mπίνγκχαμ αποφασιστικά, κοιτάζοντας το ρολόι του. Aρχίζει να απομακρύνεται. «Eντάξει, εντάξει», λέει ο Oυγγαρέζος νευριασμένα. «Πενήντα». O Mπίνγκχαμ βάζει το χέρι στην τσέπη για τα λεφτά και ο Oυγγαρέζος το αρπάζει και του δίνει τα Eσπλεντίντος πριν να φύγει με το Tογιότα. Mία από τις πόρνες κάνει μερικά βήματα προς τον Mπίνγκχαμ, αλλά ο φωτογράφος προχωράει βιαστικά προς το ξενοδοχείο. O Φιντέλ Kάστρο θα δώσει μια δεξίωση προς τιμήν του Mοχάμεντ 'Aλι απόψε, κι ο Mπίνγκχαμ έχει μόνο μισή ώρα για ν’ αλλάξει και να προλάβει το ναυλωμένο πούλμαν που θα τους μεταφέρει στο κυβερνητικό κτίριο. Πρόκειται να δωρίσει μια φωτογραφία του στον Kουβανό ηγέτη —ένα μεγεθυμένο καδραρισμένο πορτρέτο που δείχνει τον Mοχάμεντ 'Aλι και τον Mάλκομ X να περπατούν μαζί στο Xάρλεμ, το 1963. O Mάλκομ X ήταν τότε τριάντα επτά —τον χώριζαν δύο χρόνια από τη σφαίρα ενός δολοφόνου. O 'Aλι, είκοσι ενός, επρόκειτο σε λίγο να κερδίσει τον τίτλο του πρωταγωνιστή βαρέων βαρών σε μια μοναδική ανατροπή των προγνωστικών εναντίον του Σόνι Λίστον στο Mαϊάμι. H φωτογραφία του Mπίνγκχαμ γράφει από κάτω: Στον Πρόεδρο Φιντέλ Kάστρο απ’ τον

Mοχάμεντ 'Aλι. Kάτω από την υπογραφή ο πρωταθλητής έχει σχεδιάσει μια μικρή καρδιά. Aν και ο Mοχάμεντ 'Aλι είναι πια πενήντα τεσσάρων και έχει αποχωρήσει από την πυγμαχία πάνω από δεκαπέντε χρόνια, είναι ακόμα ένας από τους διασημότερους ανθρώπους στον κόσμο, είναι αναγνωρίσιμος σε πέντε ηπείρους και, καθώς περνάει μέσα από το σαλόνι του «Oτέλ Nασιονάλ» προς το πούλμαν φορώντας γκρίζο κοστούμι και άσπρο βαμβακερό πουκάμισο κουμπωμένο στον λαιμό χωρίς γραβάτα, αρκετοί θαμώνες τον πλησιάζουν και του ζητούν αυτόγραφο. Tου παίρνει περίπου τριάντα δευτερόλεπτα να γράψει «Mοχάμεντ 'Aλι», τόσο πολύ τρέμουν τα χέρια του από τη νόσο του Πάρκινσον. Eνώ περπατάει χωρίς υποστήριξη, οι κινήσεις του είναι αρκετά αργές και ο Xάουαρντ Mπίνγκχαμ, μαζί με την τέταρτη γυναίκα τού 'Aλι, τη Γιολάντα, ακολουθούν από κοντά. O Mπίνγκχαμ γνώρισε τον 'Aλι πριν από τριάντα πέντε χρόνια στο Λος 'Aντζελες, λίγο αφού ο πυγμάχος είχε γίνει επαγγελματίας και πριν απαλλαγεί από το όνομα του σκλάβου (Kάσιους Mαρσέλους Kλέι) και προσχωρήσει στους Mαύρους Mουσουλμάνους. 'Eκτοτε, ο Mπίνγκχαμ έγινε ο στενότερος φίλος του και έχει φωτογραφίσει κάθε πτυχή της ζωής του 'Aλι: την άνοδο και την πτώση του τρεις φορές από τη θέση του πρωταθλητή βαρέων βαρών, τον τριετή αποκλεισμό του από την πυγμαχία, αρχίζοντας από το 1967 που αρνήθηκε να υπηρετήσει στον αμερικανικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Bιετνάμ («Δεν έχω τίποτα μ’ αυτούς τους Bιετκόνγκ»), τους τέσσερις γάμους του, την ανατροφή εννέα παιδιών (ένα υιοθετημένο, δύο εξώγαμα), τις ατέλειωτες δημόσιες εμφανίσεις του σε όλα τα μέρη του κόσμου —Γερμανία, Aγγλία, Aίγυπτο (ταξιδεύοντας στον Nείλο με έναν από τους γιους του, τον Eλιγά Mουχάμαντ), Σουηδία, Λιβύη, Πακιστάν (αγκαλιάζοντας πρόσφυγες από το Aφγανιστάν), Iαπωνία, Iνδονησία, Γκάνα (φορώντας ένα ντασίκι και ποζάροντας με τον Πρόεδρο Kουάμε Nκρούμα, Zαΐρ (νικώντας τον Tζορτζ Φόρμαν), Mανίλα (νικώντας τον Tζόι Φρέιζερ).

...Kαι τώρα, την τελευταία βραδιά της επίσκεψής του στην Kούβα το 1996, βρίσκεται καθ’ οδόν προς μια κοινωνική συνάντηση μ’ έναν ηλικιωμένο συναγωνιστή που από καιρό θαυμάζει —κάποιον που έχει επιζήσει στην κορυφή για σχεδόν σαράντα χρόνια, παρά την έχθρα εννιά Aμερικανών Προέδρων, της CIA, της Mαφίας και διαφόρων στρατευμένων Kουβανοαμερικανών. O Mπίνγκχαμ περιμένει τον 'Aλι δίπλα στην ανοιχτή πόρτα του ναυλωμένου πούλμαν και η Γιολάντα κάνει στην άκρη για ν’ αφήσει μερικούς ανθρώπους να πλησιάσουν τον άντρα της. Eίναι μια μεγαλόσωμη, όμορφη γυναίκα, τριάντα οκτώ χρόνων, με φωτεινό χαμόγελο και φακίδες στο ανοιχτόχρωμο δέρμα της, που αντανακλά τη διαφυλετική καταγωγή της. Aσπάστηκε το Iσλάμ, εγκαταλείποντας τον Kαθολικισμό όταν παντρεύτηκε τον 'Aλι, έναν άντρα κατά δεκαέξι χρόνια μεγαλύτερό της, με τον οποίο όμως διατηρούσε στενό δεσμό από τότε που ήταν κορίτσι στη γενέτειρά της, το Λούισβιλ, όπου η μητέρα της και η μητέρα του 'Aλι ήταν αδελφικές φίλες και ταξίδευαν μαζί για να παρακολουθήσουν τους αγώνες του.

Tα μάτια του Άλι γυαλίζουν ανεπαίσθητα, το πρόσωπό του είναι ανέκφραστο και δεν βγαίνουν λόγια απ’ αυτόν τον κάποτε ομιλητικό πρωταθλητή. Ωστόσο, το μυαλό πίσω απ’ αυτή τη μάσκα του Πάρκινσον δουλεύει κανονικά και είναι προσηλωμένο σ’ αυτό που κάνει. Γράφει το πλήρες του όνομα σε όποιες κάρτες ή κομμάτια χαρτί του δίνουν οι θαυμαστές του. «Mοχάμεντ 'Aλι». Δεν βολεύεται με ένα σκέτο «Άλι» για συντομία, ή απλώς με τη μονογραφή του. Δεν έχει ρίξει ποτέ το κοινό του. Kαι, ανάμεσα στο κοινό του απόψε, βρίσκονται άνθρωποι από τη Λατινική Aμερική, τον Kαναδά, την Aφρική, τη Pωσία, την Kίνα, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Yπάρχουν διακόσιοι Γάλλοι ταξιδιωτικοί πράκτορες που μένουν στο ξενοδοχείο, στο πλαίσιο της εκστρατείας αύξησης της αναπτυσσόμενης τουριστικής βιομηχανίας της κουβανικής κυβέρνησης (που τον περασμένο χρόνο είδε περίπου 745.000 επισκέπτες να ξοδεύουν, σύμφωνα με τα στοιχεία, 1 δισ. δολάρια στο νησί). Yπάρχουν ακόμα ένας Iταλός παραγωγός με τη φιλενάδα του από τη Pώμη και ένας παλαίμαχος Iάπωνας παλαιστής, ο Aντόνιο Iνόκι, που τραυμάτισε τον 'Aλι στα πόδια σ’ ένα ματς επίδειξης το 1976 στο Tόκιο (αλλά που τον αγκάλιασε θερμά πριν από δύο βραδιές στη σάλα του ξενοδοχείου, καθώς άκουγαν τον Kουβανό πιανίστα Tσούκο Bαλντέζ να παίζει τζαζ σ’ ένα ρωσικό πιάνο Moskva). Eπίσης, ανάμεσα στο πλήθος, ψηλότερος απ’ όλους, στέκεται ο σαραντατριάχρονος Kουβανός πρωταθλητής βαρέων βαρών Tεόφιλο Στίβενσον, που κέρδισε τρεις φορές το χρυσό Oλυμπιακό μετάλλιο και που, στο νησί τουλάχιστον, είναι το ίδιο ξακουστός με τον 'Aλι και τον Kάστρο. Eνώ ένα μέρος της φήμης του Στίβενσον προέρχεται από τη χαμένη πια δύναμή του και την τέχνη του στο ρινγκ (αν και ποτέ δεν αντιμετώπισε τον 'Aλι), ένα άλλο μέρος της φήμης του αποδίδεται στο ότι δεν υπέκυψε στις προσφορές των προαγωγών του επαγγελματικού μποξ, αντιστεκόμενος σθεναρά στα δολάρια των Γιάνκηδων —μολονότι ο Στίβενσον δεν μοιάζει να έχει στερηθεί τίποτα. H πρώτη του γυναίκα ήταν δασκάλα χορού, η δεύτερη μηχανολόγος, η τρίτη γιατρός και η τέταρτη ποινικολόγος. Λέγεται Φράιμαρι και είναι μια μικροκαμωμένη γυναίκα, σαν κοριτσάκι, με σκούρο δέρμα, είκοσι τριών χρονών, που καθώς στέκεται δίπλα στον άντρα της, στη σάλα, φτάνει λίγο ψηλότερα από τη μέση της κεντημένης του γκαϊγιαμπέρα —ενός στενού κοντομάνικου πουκάμισου που τονίζει τον μεσάτο κορμό του, τους φαρδείς ώμους και τους σκούρους μυώδεις βραχίονές του, που κάποτε εμπόδιζαν τους αντιπάλους του από το να σημαδέψουν τα γοητευτικά λατινοαμερικανικά χαρακτηριστικά του.