Διασκευάζοντας τον Τζόναθαν Σουίφτ, ο Ιταλός δημιουργός που κατέκτησε το ευρύ κοινό με «Το Κουμπί Της» (1983), συνεχίζει να σχεδιάζει παράφορες ονειρώξεις, ακροβατώντας διασκεδαστικά μεταξύ ερωτικής τέχνης και πορνογραφίας. Τα προκλητικά και αναιδή σενάριά του ξετυλίγονται με μια ρομαντική, σχεδόν αφελή οπτική, καταλήγοντας αβίαστα σ’ ένα γοητευτικό αποτέλεσμα. Η εκστατική «Γκιουλιβεριάνα» θυμίζει ταινία του Φελίνι, με τον οποίο ο σκιτσογράφος έχει συνεργαστεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, φτιάχνοντας πόστερ και αποδίδοντας σε κόμικ κινηματογραφικά σενάριά του. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο American Comics Journal, αναφέρθηκε στο πόσο τον επηρέασαν ταινίες, όπως το «Οκτώμισι», καθώς και στην κοινή τους πίστη στην ανατρεπτική και αναρχική δύναμη του έρωτα.
Γιατί ο Μανάρα επιμένει ερωτικά στα δύσκολα κι ανέραστα χρόνια του Συνδρόμου; Γιατί, όπως απαντά με αφοπλιστική απλότητα, «το σεξ είναι ένα από τα ελάχιστα ευχάριστα, ενδιαφέροντα και ελκυστικά πράγματα μέσα σ’ αυτόν τον βρόμικο κόσμο».
