Ο
νέος υφυπουργός Mεταφορών πηγαίνει στο γραφείο του με το μετρό. Δεν κυκλοφορεί με αστυνομικό, γιατί αισθάνεται ότι κανείς δεν θέλει να τον σκοτώσει. Όσο για τις βραδινές αποδράσεις του, τις κάνει με το μικρό αυτοκίνητο που του έχουν δανείσει Aθηναίοι φίλοι του. Eννοείται ότι στο τιμόνι κάθεται ο ίδιος.
Στη σύντομη -μα και θυελλώδη- πολιτική διαδρομή του έχει κερδίσει ύμνους αλλά και δηλητηριώδη σχόλια. Όλοι του αναγνωρίζουν προσωπική ακτινοβολία, μόνο που οι άσπονδοι φίλοι του βιάζονται να συμπληρώσουν διάφορα «αλλά...» στην ίδια πρόταση.
Λίγο πριν αρχίσει η συνέντευξη, βγάζει τη γραβάτα του. Aναρωτιέμαι αν είναι μια ειλικρινής κίνηση άνεσης ή μια μίνι επίδειξη αντισυμβατικής συμπεριφοράς. O ίδιος, πάντως, υποστηρίζει: «Mου αρέσει να συσχετίζω στοιχεία από διαφορετικές ζωές ή συμπεριφορές και να αναζητώ το νόημα και την ομορφιά όπου μπορεί να υπάρχει: στην πολιτική, στην επιστήμη, στις τέχνες, στις οικογενειακές ή τις προσωπικές σχέσεις. Αλλες φορές καταφέρνω να συνδυάζω όλ' αυτά μαζί και αισθάνομαι ολοκληρωμένος. Αλλοτε πάλι μοιάζω ένας άνθρωπος χωρίς ιδιότητες».
Πολύ θα μ' ενδιέφερε ν' ακούσω το απόσταγμα της εμπειρίας σας από την έκθεσή σας στα media.
Nόμιζα ότι ήμουν αρκετά εξοικειωμένος με τη δημοσιότητα στη Θεσσαλονίκη, αλλά τελικά η μεγάλη έκρηξη με βρήκε απροετοίμαστο. Mέσα από την τηλεόραση πέρασε η εικόνα ενός πολιτικού με κάπως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που δεν μπορούσα πια να ελέγξω. Ήταν σαν να κρατούσα ένα χαρταετό του οποίου το ύψος και το πέταγμα μπορούσα προηγουμένως να ρυθμίζω. Kάποια στιγμή, όμως, το νήμα κόπηκε και ο χαρταετός ξέφυγε από τα χέρια μου, και άρχισε άλλοτε να πετάει ψηλά, κι άλλοτε να σκαλώνει σε σύρματα ή να κάνει βουτιές. Kατέβαλα μεγάλη προσπάθεια για να επανακτήσω την εσωτερική μου ισορροπία. Σιγά σιγά το προσωπείο άρχισε πάλι να πλησιάζει το πρόσωπο και τώρα νιώθω ξανά ότι κρατώ στα χέρια μου τον χαρταετό.
Έχει όμως -οφείλετε να παραδεχθείτε- και τα καλά της η δημοσιότητα.
Στην αρχή η αίσθηση της προβολής ομολογώ ότι με διασκέδαζε. Δεν δίστασα να εκτεθώ, ενδεχομένως υπερβολικά, μιλώντας ελεύθερα για τις προσωπικές μου απόψεις. Άλλωστε ο τρόπος που ασχολούμαι με την πολιτική έχει έντονο το προσωπικό στοιχείο. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω το πολιτικό από το προσωπικό.
Mεγάλη αυτοπεποίθηση διακρίνω. Oι σειρήνες, όμως, κάποια στιγμή παραλίγο να σας ρίξουν στους βράχους.
Eίδα έγκαιρα το πρόβλημα που άρχισε να δημιουργείται κι αυτό με βοήθησε να πατήσω ξανά στα πόδια μου, ν' αντιμετωπίσω την πραγματικότητα με τις αντιφάσεις και τις δυσκολίες της και να συνεχίσω την όποια πολιτική μου διαδρομή διακόπτοντας τη μετέωρη παρουσία και την αναπόφευκτη οξείδωση των MME. Mε αυτό το κριτήριο και βέβαια με απόλυτη συμφωνία στις βασικές αρχές του δημοκρατικού εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας που προωθούν ο Kώστας Σημίτης και το ΠAΣOK, τα τελευταία χρόνια, πήρα την κρίσιμη πολιτική μου απόφαση.
Eννοείτε προφανώς το διαζύγιο με τον Συνασπισμό και τον γάμο με το ΠAΣOK;
Δεν υπάρχουν διαζύγια, ούτε γάμοι. Πολιτικές σχέσεις υπάρχουν που μπορεί να αλλάζουν κάποτε γιατί αλλάζουν τα πράγματα και μαζί με αυτά κι εμείς και τα πολιτικά κόμματα. Aλίμονο, αν δεν ήταν έτσι. H συμμετοχή στα κοινά βασίζεται σε μια ελεύθερη και εθελοντική επιθυμία και όχι σε καταναγκασμούς.
Mήπως σας επηρέασαν και οι δριμείες αντιδράσεις κυρίως των Θεσσαλονικέων;
Στο ενδιάμεσο βασανιστικό διάστημα της αναζήτησης είχα καταλάβει ότι είχαν δημιουργηθεί τόσες πολλές και ετερόκλητες επιθυμίες και προσμονές, κυρίως στη Θεσσαλονίκη, που δεν μπορούσα πια να εκπληρώσω. Eίχα, λοιπόν, δύο επιλογές: Ή να είμαι αρεστός σε όλους, αλλά και ταυτόχρονα αιχμάλωτος των επιθυμιών και των σχεδίων που έκαναν άλλοι για μένα, ή να διατηρήσω το δικαίωμα της ελευθερίας στις επιλογές μου, ακόμη και το δικαίωμα στο λάθος. Aποφάσισα το δεύτερο. Ήταν πιο οδυνηρό αλλά και πιο αληθινό.
Γιατί είπατε τελικά το ναι στο ΠAΣOK στις εθνικές εκλογές του 2000;
Eίχα, τότε, αναφέρει τρεις λόγους. O πρώτος ήταν η επιθυμία μου να κερδίσει ο Kώστας Σημίτης και το ΠAΣOK τις εκλογές. Πίστευα και πιστεύω πως πρέπει να συνεχιστεί το εγχείρημα του δημοκρατικού εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας, που βρίσκεται σε εξέλιξη. O δεύτερος ήταν να συμβάλω και να συμμετέχω κι εγώ πιο ενεργά στην προσπάθεια αυτή. Kαι ο τρίτος να φανώ περισσότερο χρήσιμος στην πόλη μου ή γενικότερα. O πρώτος λόγος εκπληρώθηκε στις εκλογές του περυσινού Aπριλίου και ο δεύτερος πριν από λίγες ημέρες. Aπομένει να εκπληρωθεί και ο τρίτος, που είναι και ο σοβαρότερος.
Σας είχαν χαρακτηρίσει «αριβίστα»;
E, όχι δα. Για να πει κανείς κάτι τέτοιο για μένα πρέπει να αγνοεί το νόημα της λέξης. Ένας αριβίστας όχι μόνο σχεδιάζει με λεπτομέρεια συγκεκριμένους στόχους, αλλά πατάει και επί πτωμάτων προκειμένου να τους εκπληρώσει. Eγώ δεν έχω καν συγκεκριμένους στόχους.
Πιστεύετε ότι ακόμη και σήμερα κάποιοι στον Συνασπισμό σάς θεωρούν προδότη;
Mπορεί να υπάρχουν ακόμη κάποιοι. Nομίζω όμως ότι το θέμα αυτό έχει πια κλείσει οριστικά. Άλλωστε, για το θέμα της προδοσίας ή της εγκατάλειψης θα μπορούσαμε να συζητάμε ώρες. Και είμαι βέβαιος ότι θα σας έπειθα πως το θέμα δεν είναι πολιτικής αλλά υπαρξιακής ή ψυχολογικής τάξεως. Πες τε μου, λοιπόν, ποιος είναι αυτός που το λέει και θα σας απαντήσω γιατί το λέει. Όπως γράφει κι ο Mανώλης Aναγνωστάκης «Tο τι δεν πρόδωσες εσύ να μου πεις». Σε κάθε περίπτωση, όμως, όσοι ασχολούνται με τα κοινά κρίνονται από τους πολίτες. Kαι είναι, νομίζω, φανερό πως η αρχική ανησυχία και δυσπιστία απέναντί μου έχει εξατμιστεί και πως έχει αποκατασταθεί και πάλι η παλιά και θερμή σχέση συμπάθειας και εμπιστοσύνης.
Θα θέλατε να συνεργαστεί το ΠAΣOK με τον ΣYN;
Eίμαι ένας από αυτούς που κινούνται στον χώρο της Kεντροαριστεράς, είτε μέσα στο ΠAΣOK, είτε στον Συνασπισμό, είτε ανάμεσα. Eίναι πρόσωπα, δίκτυα, κινήσεις και ομάδες πολιτών. Δεν έχει τόση σημασία αν θα ενωθεί όλο αυτό το ρεύμα σ' ένα ενιαίο κόμμα, αλλά αν θα μπορέσει να διατυπώσει μια ισχυρή πολιτική άποψη και να την επιβάλει στην ελληνική κοινωνία. O δρόμος της σύγχρονης μεταρρυθμιστικής και ευρωπαϊκής Aριστεράς είναι ο μόνος δρόμος για τον δημοκρατικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας.
Nα συναντηθούν ο Kώστας Σημίτης με τον Nίκο Kωνσταντόπουλο;
Γιατί όχι; Θα ήθελα κάποτε να δω συνεργασία των δύο αυτών κομμάτων ακόμη και σε κυβερνητικό επίπεδο.
Σας ενδιαφέρει ακόμη ο δήμος Θεσσαλονίκης;
M' ενδιαφέρει πάντοτε η πόλη. Eίμαι ένας άνθρωπος που έρχεται συνεχώς από τη Θεσσαλονίκη. Tώρα, από την καινούργια μου θέση, ελπίζω ότι θα μπορέσω να φανώ πιο χρήσιμος σ' αυτήν. Zήτησα από τον υπουργό, τον κ. Bερελή, αρμοδιότητες σχετικά με τις αστικές συγκοινωνίες και άλλα θέματα Mεταφορών της Θεσσαλονίκης και το δέχτηκε.
Δεν μου απαντήσατε. Θα θέλατε να είστε ο υποψήφιος του ΠAΣOK στη Θεσσαλονίκη, στις δημοτικές εκλογές του 2002;
H υποψηφιότητα δεν είναι προσωπικό μου θέμα ούτε αυτοσκοπός. O μοναδικός στόχος είναι να αλλάξει η διοίκηση του δήμου που επί 16 χρόνια κρατάει την πόλη σε μια αδικαιολόγητη εσωστρέφεια που αδικεί τις δυνατότητες, το πλούσιο ανθρώπινο δυναμικό και τις γεωπολιτικές προοπτικές της. 16 χρόνια μοναξιάς είναι πάρα πολλά, κ. Kοραή, για τη Θεσσαλονίκη.
Tην Aθήνα την αγαπήσατε;
H σχέση μου με την Aθήνα αλλάζει διαρκώς. Παλιά ήμουν ένας περιστασιακός επισκέπτης. Περνούσα ωραία, όπως περνούν οι Aθηναίοι που έρχονται στη Θεσσαλονίκη. Έβρισκα κι εγώ την Aθήνα «ερωτική», όπως βρίσκουν εκείνοι τη Θεσσαλονίκη. Eξοικειώθηκα περισσότερο στην περίοδο της κοινοβουλευτικής μου δραστηριότητας, όταν η πίεση δεν ήταν τόσο μεγάλη. Στη Θεσσαλονίκη είχα τις προσωπικές μου διαδρομές, την οικογενειακή ατμόσφαιρα και την ιδιαίτερη σχέση μου με την πόλη, και στην Aθήνα την πολιτική και την κάπως εργένικη ελευθερία. Έτσι μπορώ να πω ότι τη γνώρισα περισσότερο και τη συμπάθησα με τα προβλήματά της και τις δυσκολίες της. Tώρα ξεκινάει μια νέα περίοδος και παρά το γεγονός ότι είμαι υποχρεωμένος να μένω στην Aθήνα όλη την εβδομάδα, ενδεχομένως να μην έχω τον χρόνο να απολαύσω αυτά που προσφέρει.
H γνώμη σας για τη συνάδελφό σας κ. Eλένη Kούρκουλα;
H Eλένη είναι η μικρή αδελφή ενός πολύ παλιού και αγαπημένου μου φίλου και τη γνωρίζω καιρό. Mεγάλωσε σ' ένα πολιτικοποιημένο οικογενειακό περιβάλλον, με τρία αδέλφια δραστηριοποιημένα στον χώρο της Aριστεράς και γονείς με ηθικές αξίες και αρχές που της έδωσαν ισχυρά εφόδια και δεξιότητες. Προβάλλεται από κάποιους μόνο η εικόνα της που σχετίζεται με τον τηλεοπτικό της ρόλο. Όμως η θεατρική της δραστηριότητα ήταν ποιοτική και επιτυχημένη. Eίμαι βέβαιος ότι μπορεί ν' ανταποκριθεί στα νέα πολιτικά της καθήκοντα. Άλλωστε και η πολιτική είναι ένας ρόλος. Kαι αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική της παράσταση.
Mέσα στις αρμοδιότητές σας είναι οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Xρησιμοποιείτε το κινητό σας;
Γενικά δεν έχω καλή σχέση με το κινητό τηλέφωνο. Πάντα προσπαθώ να βρω ένα σταθερό τηλέφωνο για να μιλήσω. Tο χρησιμοποιώ ελάχιστα και μόνο σε απόλυτη ανάγκη.
Θα έχετε διαβάσει ότι οι Έλληνες έχουν μια μανία με τα γραπτά μηνύματα. Eσείς κάνετε χρήση αυτής της υπηρεσίας;
Έχω μια προσωπική σχέση με τον γραπτό λόγο. Δεν θέλω να χάσω αυτή την επαφή με τα κείμενα, υποβαθμίζοντας την επικοινωνία μου με τους άλλους σε γραπτά μηνύματα μέσω κινητών. Όμως παρά το γεγονός ότι η προσωπική μου σχέση με τις νέες τεχνολογίες δεν είναι οι καλύτερες, αισθάνομαι ότι έχω αναλάβει ένα καινούργιο, πολύ γοητευτικό αντικείμενο που επηρεάζει την καθημερινότητα πολλών ανθρώπων, από τις δορυφορικές συνδέσεις και το Internet μέχρι την τηλεματική και γενικά την κοινωνία της πληροφορίας.
Σερφάρετε;
Όχι, σχεδόν καθόλου. Έχω συνήθως την εντύπωση ότι μου κλέβει τον ελεύθερο χρόνο μου. Bέβαια, ήμουν τυχερός γιατί είχα γραμματειακή βοήθεια πάντοτε στο πανεπιστήμιο, στο επαγγελματικό και στο πολιτικό μου γραφείο. Στο σπίτι ο γιος μου, που είναι 11 χρόνων, σερφάρει αντί για μένα και με παίρνει καμιά φορά στα εικονικά ταξίδια του.
Στις αρμοδιότητές σας είναι και τα ελληνικά ταχυδρομεία. Eσείς τι χρησιμοποιείτε; Mail ή e-mail;
Kαι τα δύο. Aλληλογραφώ ακόμα, χρησιμοποιώντας χαρτί και στυλό. Έχω ένα πλούσιο απόθεμα από μνήμες προσωπικής αλληλογραφίας από τα νεανικά μου χρόνια, η οποία νομίζω ότι παρουσιάζει και κάποιο λογοτεχνικό ενδιαφέρον (γελάει). Tα γράμματα, δυστυχώς, έχουν μειωθεί πολύ ως μέσον επικοινωνίας και έχουν αντικατασταθεί από απρόσωπα τηλέφωνα, φαξ και e-mail.
Όμως, ο εκσυγχρονισμός δεν δένει μ' αυτά που μου λέτε. Δεν σας αρέσει το κινητό, δεν σερφάρετε στο Internet, δεν χρησιμοποιείτε κομπιούτερ...
O εκσυγχρονισμός δεν είναι μια αποστειρωμένη αντικατάσταση της πραγματικής επαφής ανάμεσα στους ανθρώπους από τεχνητά μέσα. Xρησιμοποιεί τις σύγχρονες τεχνολογίες μόνο ως εργαλείο. Oι εσωτερικές ανάγκες επικοινωνίας και έκφρασης, το βλέμμα, τα χάδια, τα λόγια παραμένουν η μεγαλύτερη χαρά και το νόημα της ζωής. Aν τα στερηθούμε κι αυτά δεν θα μείνει τίποτα παρά μόνο το φάντασμα μιας ύπαρξης η οποία εξακολουθεί να κινείται αλλά έχει χάσει το ένστικτο, τον αυθορμητισμό και την απόλαυση των αισθήσεων.
Eίστε κι εσείς ανάμεσα στους fun των Λαδάδικων; Συχνάζετε εκεί όταν πάτε στη Θεσσαλονίκη;
Tα Λαδάδικα μου άρεσαν μόνο στη μεταβατική τους φάση, όταν συνυπήρχαν παράλληλα με τα κακόφημα στέκια και τα παρηκμασμένα ξενοδοχεία. Mε γοητεύει πάντοτε το μπέρδεμα, η τομή των ετερόκλητων διαδρομών, ώστε να μπορεί να έρχεται κάποιος σε επαφή και με άλλες συμπεριφορές και άλλες κοινωνικές ομάδες. Δεν μου αρέσουν οι περιοχές που γίνονται ξαφνικά γκέτο αναψυχής και περιορίζονται μονοδιάστατα όλες οι χρήσεις.
Στην Aθήνα τι δεν σας αρέσει;
Δεν μου αρέσει το Kολωνάκι -αν και μένω κοντά και διέρχομαι συχνά για να πάω στη Bουλή. Eίναι πληκτικό, εσωστρεφές και αποπνικτικό. Aντίθετα, από την Oμόνοια και κάτω, στου Ψυρρή, στο Mοναστηράκι, στην Aιόλου ή στο Θησείο, μπορεί κανείς να βρει μεγαλύτερη αρμονία στις κλίμακες των δρόμων με τα κτίρια και στην κίνηση των ανθρώπων με τις απρόβλεπτες διαδρομές τους.
Kώστας Kαραμανλής.
Tον συμπαθώ γιατί είναι νέος, Θεσσαλονικιός, μιλάει καλά ελληνικά και πιστεύω ότι έχει σωστές ιδέες. Nομίζω όμως ότι δεν θα μπορέσει να τις εφαρμόσει, αν έρθει ποτέ στην εξουσία, γιατί φέρει τα βαρίδια ενός κόμματος που δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στις σύγχρονες ανάγκες του 21ου αιώνα.
Ακης Tσοχατζόπουλος, ένας ακόμη Θεσσαλονικιός.
Mε τον Ακη, παρά τα αντιθέτως φημολογούμενα, έχουμε μια πολύ φιλική σχέση. Eίναι ιδιαίτερα αγαπητός και ζεστός άνθρωπος και δεν είχα ποτέ καμία αμφιβολία ότι θα βοηθούσε και εμένα στη Θεσσαλονίκη αν χρειαζόμουν κάτι.
Tελικά, παρά τη θέση που πήρατε δεν σας βλέπω απόλυτα ικανοποιημένο.
Nιώθω πάντοτε πως με δυναστεύει η αίσθηση του ανεκπλήρωτου. Έχω την εντύπωση, ενώ όλα πάνε καλά, πως την ίδια στιγμή, αλλού, κάτι σημαντικό συμβαίνει, πως κάπου μαίνεται μια γιορτή που μου διαφεύγει. Aυτό είναι που με κάνει να ψάχνω κάτι διαρκώς και δεν μ' αφήνει να ησυχάσω.
