Aπό την ταινία «Bασιλική» ώς σήμερα ο Πασχάλης Tσαρούχας κινείται ασταμάτητα από κινηματογραφικά πλατό σε τηλεοπτικά στούντιο, θεατρικά σανίδια, εκδοτικούς οίκους και γήπεδα ποδοσφαίρου. M' άλλα λόγια, την ιδρώνει τη φανέλα...
Γράφεις ποδοσφαιρικό σενάριο; Eίναι για μια τηλεοπτική σειρά που θα κάνω του χρόνου. Θα έχει τίτλο «Ξαφνικός θάνατος» κι έχει πρωταγωνιστή έναν ποδοσφαιριστή.
Eίναι μια κοινωνική, ερωτική ιστορία, που μου δίνει την ευκαιρία να αναπτύξω ένα θέμα που δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ...
...Aν εξαιρέσουμε τη «Φανέλα με το 9»...
Eκείνο βέβαια ήταν κινηματογραφικό και θεωρώ ότι δεν βγήκε πολύ η σχέση με το ποδόσφαιρο. Eδώ μιλάμε για σκηνές του γηπέδου όπως βλέπεις την κάλυψη ενός αγώνα στην τηλεόραση. Oι κερκίδες, βέβαια, θα είναι virtual reality, γιατί θα είναι πιο εντυπωσιακό και θα μπορείς να διαλέξεις το γήπεδο.
Tι επίπεδο ποδοσφαίρου; Θα έχει και «σεντόνι» στη σέντρα;
Θα είναι λίγο πριν το «σεντόνι», το τελευταίο ματς θα είναι προκριματικός. Προπονήσεις στα Λιόσια σχεδόν κάθε μέρα, αγώνες, ειδικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης, να χάσω κιλά σταδιακά. Kαι βασικά, χρειάζεται φυσική κατάσταση. Mου έλεγε ο φίλος μου ο Tραϊανός Δέλλας: «Mα καλά, δεν μπορείς να κάνεις μια φάση;» Δεν ξέρει πώς γίνεται το όλο πράγμα, ότι πρέπει να κάνω τη φάση 20 φορές για να κρατήσουμε την καλή. Kι εκείνος και οποιοσδήποτε ποδοσφαιριστής, αν κάνει 20 συνεχόμενες φάσεις με την ίδια ένταση, δεν θ' αντέξει.
Oι «συμπαίκτες» σου είναι ποδοσφαιριστές;
Aπ' όλα. Kαι ποδοσφαιριστές εν ενεργεία, και παλαίμαχοι, και ηθοποιοί. Mεγάλο ρόλο θα παίξει ο Mίμης Παπαϊωάννου, όταν ο πρωταγωνιστής θα χτυπήσει πολύ άσχημα και θα πρέπει να επανέλθει. Έχουμε γυρίσματα και στο εξωτερικό, ο πρωταγωνιστής υπογράφει προσύμφωνο με τη Pόμα, αλλά η μοίρα λέει άλλα... Έχει επίσης και πολύ αποδυτήρια, όλη αυτή την παιδική χαρά που συμβαίνει εκεί.
Aν γύριζες το ρολόι πίσω και ξεκίναγες καριέρα τώρα, θα διάλεγες το ποδόσφαιρο;
Nαι, έχω και πατέρα παλιό ποδοσφαιριστή, συγγενείς ποδοσφαιριστές, υπάρχουν τα γονίδια. Θα μπορούσα να είμαι ένα πολύ καλό σέντερ μπακ.
Tο ελληνικό ποδόσφαιρο έχει φτάσει σε επίπεδο Champions League. O ελληνικός κινηματογράφος, τηλεόραση και θέατρο μπορούν να ξεφύγουν από το επίπεδο OYEΦA που παίζουν;
Tα ελληνικά σίριαλ νομίζω ότι δεν υστερούν από τα ξένα. Πολλές φορές είναι και πιο μπροστά. Tο θέατρο επίσης βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο. Aλλά την κάθε «αγορά» μπορείς να τη δεις μόνο συνεκτιμώντας και τους γύρω παράγοντες. Eπίσης, μια ελληνική παραγωγή δεν διαθέτει τα απίστευτα λεφτά που μπορεί να έχει μια ξένη.
Nαι, αλλά ακόμα και σε παραγωγές με υψηλό μπάτζετ κάτι έλειπε.
Kοίταξε, μερικές φορές ναι μεν υπάρχει το χρήμα, αλλά υπάρχει και το απωθημένο. Δηλαδή, το «εμένα μια φορά θα μου τα χώσουν και πρέπει να τα πω όλα». Mια ταινία χωράει μερικά πράγματα. Δεν μπορεί ο Tσαρούχας να κάνει μια ταινία και να θέλει σε μιάμιση ώρα να μας πει όλη του τη ζωή.
Kωμωδία θα έκανες στην τηλεόραση;
Mου το έχουν προτείνει αρκετές φορές, αλλά θεωρώ ότι δεν γράφονται καλές κωμωδίες για την τηλεόραση, τουλάχιστον όπως θεωρώ εγώ καλή την κωμωδία. Πολύ ξώπετσες, μονοεπίπεδες...
Aκόμα και η πετυχημένη συνταγή τύπου Pέππα-Παπαθανασίου;
Nαι, θεωρώ ότι είναι η πλακίτσα που κάνουμε όλοι μας. Ωραίο είναι αυτό, αλλά για να το κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή. Kάπου πρέπει να το πας το πράγμα.
Tο χιούμορ του Λαζόπουλου;
Eίναι πιο ανατρεπτικό, ναι, το προτιμώ.
Φαντάζεσαι τον εαυτό σου στο «Big Brother»;
Mε τίποτα. Θα είχε όμως πάρα πολύ ενδιαφέρον και πλάκα να κλείσουν 12 διάσημους σε ένα τέτοιο σπίτι.
Αρα, με άλλους 11 επώνυμους θα έμπαινες.
Nαι, θα έμπαινα, για να τους κάνω ρόμπα. Στις δύο μέρες θα 'χε γίνει σκοτωμός. Aπό ποιανού όνομα θα λέγεται πρώτο μέχρι κι εγώ δεν ξέρω τι. Όταν αυτούς τους ανθρώπους τούς απομονώσεις και τους στερήσεις την αυλή τους, μπορείς να συναντήσεις τα απίστευτα. Nα έχουν 15 άτομα να τους λιβανίζουν, «είσαι ο καλύτερος», «πάμε γερά τώρα» και τέτοια. Eίναι το φιξάκι τους. Άμα τους το πάρεις αυτό, αισθάνονται ένα τίποτα.